(Ver)dwalen in the city: #Imlovinit

De meeste mensen staan vaak een potje te balen als ze ergens verdwaald op een hoek staan, turend om zich heen. Ik niet. In fact, ik vind het heerlijk zelfs. Zo stond ik gisteren ineens met mijn neus voor the iron building; ook wel het strijkijzer gebouw. Met andere woorden: ik was even, zonder dat ik het doorhad, 23 straten ‘naar beneden’ gelopen. Ja, beneden. Je gaat hier namelijk up of down, zo kun je bijna niet verdwalen! OK. Bijna dan.

Avenues lopen van noord naar zuid, streets van west naar oost en andersom. Je kunt dus altijd heel gemakkelijk in een oogopslag zien waar je bent. Ideaal voor dwalers zoals ik, die het altijd weten te presteren zelfs de goede straat, nog aan de verkeerde kant uit te lopen. Weet je wel, dat moment dat je blauwe bolletje op je app vastloopt, waardoor je nog wat extra meters maakt, om vervolgens te zien dat je blauwe bol precies de verkeerde kant opschiet. Tja, waarna je dan heel awkward een U-turn maakt, met jezelf, in de hoop dat niemand je ziet. Dat moment.

Zoals je wel kunt raden, maak ik dus dagelijks behoorlijk wat kilometers. En inderdaad, soms niet in de goede richting. Maar, ik heb pas ontdekt, dat je iPhone dus automatisch bijhoudt hoeveel stappen je zet op een dag! (Ja lekker dom, ik had dat nu pas door. En trouwens, waarom hebben al die mensen dan van die stappen-teller-bandjes-die-lijken-op-nephorloges om?). Maar, wat een feest is dat! Drie keer raden wat ik steeds als eerste doe als ik einde dag mijn appartement binnenkom. Ik zit nu gemiddeld op de 10-15 kilometer per dag. Jaja, ik stiefel gewoon de hele stad door, hoor. Never a dull moment. I’m lovin’ it, parapapapaaaa. 

Continue Reading

Yoga in Bryant Park

Voor de mensen die het nog niet wisten; ik ben niet bepaald een yoga-fan. Zo rekbaar als touw en te nuchter voor teksten als ‘adem via je lever’ of ‘wordt één met de aarde.’ Man, ik weet niet eens wat betekent, of hoe dat moet. Maar goed, ik stond toch echt om 10.00 AM sharp, vol goede moed, met blote voeten op een matje tussen tientallen New Yorkers in. Elke dinsdagochtend geven ze hier namelijk gratis yoga in Bryant Park! Wat een toffe ervaring! Lekker in het zonnetje, midden op het Upper Terrace, met uitzicht op het statige gebouw waarin de New York Public Library huist. What a time to be alive!

Yoga

Al was het, wat betreft mijn yoga-kunsten, een ander verhaal. Daar ging ik dan hoor. Hop, in de neerwaartse hond-stand. Ik moet eerlijk zeggen dat ik bij sommige poses niet kan helpen te denken: waar ben ik nou in hemelsnaam mee bezig? Maar, wellicht is dat ook omdat ik er gewoon niet zoveel van bak. Zoals bijvoorbeeld die pose waarbij je als een soort lenige flamingo je andere been gestrekt in de lucht moet houden. En alsof dat nog niet lastig genoeg is, of je dan ook tijdens, je grote teen even wilt vasthouden. Nou sorry hoor, maar hoe dan? (En ja ik weet, er zijn termen bedacht voor deze poses, maar al sla je me dood).

Ach, ik dacht ik doe in plaats daarvan wel nog een keer die ‘sleeping baby’, waarbij je twee minuten in foetushouding moet liggen. (Ja, die naam heb ik dan weer wel onthouden). Frappant. 

Yoga3

Ben jij nou deze zomer in New York? Pak dan zeker een yoga lesje mee in Bryant Park! Het is echt een feestje dat je niet wilt missen, zélfs al heb je er – net als ik – nog maar weinig kaas van gegeten. Niet dat ik iets van die yoga priet-praat begreep namelijk, ik aapte gewoon stiekem iedereen na…

Continue Reading

Rooftophoppen in New York

Tuinen? Die kom je in New York maar sporadisch tegen. But who cares, als je ook vanaf de torenhoge daken kunt uitkijken over heel de stad? Waar de wereld aan je voeten ligt, letterlijk.

Nadat ik vrijdag einde middag aankwam, en mijn roommates had ontmoet, werd ik uitgenodigd om mee uit eten te gaan naar de ‘crazy Indian.’ Hmm, zonder echt een idee te hebben van wat dat nou precies inhield, hopte ik mee in the cab. Het leek wel Bollywood on steroids daarbinnen, zoveel lichtjes! En als er iemand jarig is, weet je al helemaal niet wat je overkomt. Het restaurant heet Milon en zit op 93, 1st Avenue, New York. Geloof mij, zo’n avondje crazy Indian zou iedereen een keer moeten meemaken. Wat een fantastische hysterie. Oh, en voordeel: je hoeft hier geen 14 dollar voor een wijntje af te tikken, je mag namelijk gewoon je eigen drank meenemen!

Indian

Na nog wat drinks in East Village besloten we naar huis te gaan, waar ik nog even stiekem een sneak peak nam op het dak, waar langzaam de zon alweer opdoemde vanachter de hoge gebouwen. Wat een uitzicht!  Ik zou er bijna elke avond met m’n matje gaan liggen zodat je wakker kunt worden met zo’n view. (Al is dat met mijn slaperige wandelacties misschien niet het beste idee). Ook een ‘etentje in de tuin’, kan hier gewoon op het dak. Jajaja, we hebben natuurlijk ook dakterrassen in Nederland. Nou, hoezee. Dat Nederlandse ‘platte uitzicht’ zal mij vanaf nu toch een partijtje gaan tegenvallen.

washington square

En trouwens, wie wil er nog een tuin wanneer je Central Park hebt? Dé achtertuin van elke New Yorker. En de perfecte spot voor een beetje peace and quiet, now and then. Het is echt waar, toen ik er zaterdag doorheen wandelde, verdwenen plots de toeterende yellow cabs en hustle van de menigte, naar de achtergrond. Het was gewoon – echt – stil. Ook in Washington Square Park kun je overigens prima gaan zitten met een boekje. Of met je vleugel. Zoals deze vent gisteren deed. Ach, waarom ook niet.

 

 

Continue Reading