De Amsterdamse hipheid-koorts

De Amsterdamse hipheid-koorts

OK. Begrijp mij niet verkeerd: ik houd van Amsterdam. Echt waar. Met haar eeuwenoude grachten, de vanzelfsprekende nuchterheid en de gezelligheid in de knusse 9 Straatjes. Maar soms krijg ik gewoon spontaan jeuk van die mega over-the-top hipster sessies onder ons Amsterdammers. Alles lijkt namelijk altijd zo afgetuned, onbezonnen en perfect, dat ik soms denk: kom op guys, er zal toch wel ergens een *bump* zitten in dat leien dakje van jullie…

Ben ik dan de enige die op een doordeweekse avond in de kroeg dat ene trapje – ja, die met vier treden – met VOLLE overgave af roetsj, alsof het de nieuwe glijbaan van het Tikibad is? De enige die op zo’n hippe Amsterdamse FRITS-borrel op Strand Zuid – in mijn leukste discopak – alsnog denk, wat heb ik nou weer aangetrokken? Of op zondagochtend in de Coffee Company mij de luiste luiaard on the planet voel? Daar loopt namelijk de ene na de andere moeder in haar Just Do It sportlegging, paraat mét kinderwagen én hond binnen. Hoe dan. Ik heb niet eens kinderen óf een hond en ik krijg het niet voor elkaar meer dan 1 keer per week een half uurtje te gaan nep-roeien in de Basic Fit. Give me a break here.

Gelukkig schrijf ik deze column ook weer vanachter mijn favoriete tafeltje in de Coffee & Company, vergezeld door een grote Caffe Latte. Hoppa, 190 calorieën. BAM. Ik werp een blik op de ingang waar net zo’n kleine witte haarbal, in een groene football jersey, over de drempel huppelt. Gelinkt, per neon-roze riem, aan een baasje in zo’n foute panterbontjas, die besluit ook binnen haar zonnebril (diva-formaat) op te houden. Not helping. Waarom doen mensen dat toch? Het is 11 graden, de zon schijnt niet. En oh wacht, je zit binnen. OK, jeuk. 

You may also like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *