Brunch hotspot in SoHo New York: Jack’s Wife Freda

Jaaa, dames opgelet! Kennen jullie de film Coyote Ugly(2000) nog? Die heerlijke Amerikaanse chick-flick, waarin het verhaal wordt verteld van een meisje die naar de grote stad verhuist om het te maken als songwriter, maar tegenslag na tegenslag krijgt. Oh, en uiteindelijk met moeite een baantje krijgt in de nachtclub…ja, drie keer raden, ‘Coyote Ugly.’

Domme vraag, want nátuurlijk kennen jullie die. (Ehm, en zo niet – niet erg. Maar kom dan even onder die steen vandaan, open je Netflix en ga er vanavond even goed voor zitten, met een bak B&J’s op de bank). Deze staat bij mij namelijk in hetzelfde rijtje als Pretty Woman – die film móet je gewoon een keer gezien hebben.

Anyways, voor degenen die zich weleens hebben afgevraagd wat er van deze Coyote actrice is geworden: de hoofdrolspeelster (Piper Perabo) blijkt co-owner te zijn van een van de hipste eettentjes in New York! No way! Well, yes way. Het heet Jack’s Wife Freda en ik heb er vorige week echt heerlijk lopen smullen. Dol en dwaas!

FullSizeRender

SoHo & The village

Deze top-bistro heeft trouwens twee locaties; eentje in SoHo en een in West Village. Wat ik er vooral leuk aan vind, is dat je verschillende keukens op één bord krijgt. Zo bestelde ik een typisch Amerikaanse scrambled egg, maar kreeg daarbij vier mini-pita’s met crème fraîche en een frisse vulling van tomaat, komkommer, peterselie en ui. En dus ideaal voor mensen zoals ik, die nooit kunnen kiezen en al keuzestress krijgen bij een menu met meer dan vier opties. Benieuwd naar het ontstaan van deze inmiddels razend populaire bistro en de ‘immigrant lovestory’ behind it? Klik hier.

IMG_1006

Met andere woorden: deze hotspot mogen jullie niet missen tijdens jullie volgende trip naar the Big City. Al een keertje gegeten? Dan ben ik reuze benieuwd naar jullie favoriete ontbijtje of dish!

Continue Reading

Studeren in New York: Back to (high?) school

Wellicht na het lezen van deze blogtitel, zullen jullie wel denken; high school? Die Paling maakt het zich daar maar gemakkelijk van af. Let me explain! Sinds drie weken ben ik namelijk weer terug achter de schoolbanken gekropen en ik vind het dus echt ontzettend leuk. Schoolbanken? Jup. Check! En dus ook in de letterlijke zin van het woord, want ik volg via de New York University avondcollege in een highschool in Lower East, waar ik op mijn vlotte nikes in een half uurtje naar toe loop. Tenminste, als ik de ‘spits’ op Times Square ontwijk (Net een echte New Yorker, hè?).

Ik zit in een klein klasje met young professionals, die na het afronden van hun universiteitsjaren, nu al een aantal jaren werkzaam zijn, vaak bij een van de grote reclame kantoren hier. Sommigen hebben zelfs hun eigen bedrijf al opgezet. Ja, ik zit hier dus tussen, als een blij ei, alle stof te absorberen als Sponge-Bob. Maar ik denk wel twee keer na, voor ik iets zeg, en zij straks denken; ‘Wat is dít voor lampion? Die heeft het licht nog niet gezien.’

High School Musical vibes

Binnen de school is het overigens net alsof je op een lege set van High School Musical bent beland. Maar echt. Aan de muren hangen posters met leuzen tegen bullying, tussen de rijen aan rode lockers door, vergezeld met portretfoto’s van ambitieuze scholieren en hun prestigieuze titels. Schitterend!

Ik moet wel toegeven, de entree van de school is wel echt depressing. Net een gevangenis. Het heeft meer weg van een nooduitgang en die oh zo strenge blik van de guard hielp ook niet echt. Op gegeven moment stapte ik met mezelf op de 9e roltrap omhoog. Ik moest naar de zesde verdieping, maar leek er maar niet aan te komen. Wat een wereldreis. Het gebouw was compleet uitgestorven, die piepende roltrappen gingen er steeds freakier uitzien en ik begon me toch even af te vragen what-the-f ik hier kwam doen. Twaalf roltrappen verder was ik er, hoor. No wonder dat high school kids kampen met overgewicht als ze gewoon ‘roltrappend’ richting de hemel kunnen.

Never too cool (or old) for school

Maar ach, hoe dan ook, ik kan het oprecht iedereen aanraden zo nu en dan weer eens je knieën onder een schooltafeltje te steken. Ik ben van mening dat het belangrijk is jezelf te blijven ontwikkelen, hoe oud je ook bent. En daarnaast, kom op, je hebt direct een verdomd goede reden om een paar maanden in een van de vetste steden ever te wonen! Breng ik je al op ideeën? Mooi.

Continue Reading

Pak die biezen! Hoe dan?

OK, je kunt natuurlijk altijd je biezen pakken, je voetjes op het eerste beste vliegtuig zetten en de benen nemen. Maar dan bevind je je vaak toch eerder met je backpack als huisje op de rug reizend door Azië, dan dat je spontaan drie maanden gaat wonen in een van de duurste steden ter wereld. (Want ja, voor een croissantje betaal je hier prima $7,95 – zonder taks. Oh, en dan is het niet eens met ham-kaas!).

Toch heb ik het er zeker voor over. Elke dag is hier namelijk oprecht één-groot-feest.

Ik kan zo een hele dag in Central Park zitten, picknick erbij en lekker mensen kijken. Geloof mij, het is net een film. Uren rondstruinen over de avenues op zoek naar leuke, nieuwe hotspots of een lesje yoga meepakken in Bryant Park tussen alle wel-fitte-en-lenige New Yorkse dames. Daarnaast moet je mij van de rooftops afsleuren, zó leuk vind ik het om te borrelen op het dak. En studeren? Dat doe je in de gigantische New York Public Library. Man, dat is niet eens meer een bibliotheek te noemen. Het lijkt vanbinnen soms net een kathedraal.

librar

Foto: New York Public Library.

Mocht jij er nou ook eens over nadenken een paar maanden in je favo stad te bivakkeren? Doen, doen, doen! Zoek het uit met die stedentrip, hoe leuk als je eens maanden rond kan dwalen in jóuw stad, de leukste eettentjes zelf kunt ontdekken in plaats van via een gidsje of een app, en… gewoon de tijd hebt. Als in: geen race tegen de klok om zoveel mogelijk highlights te kunnen zien, dat je na de eerste dag al blaren hebt? Vraag om je heen aan mensen die er al zijn geweest om hun ervaringen en tips – it’s what got me here. Vast contract? Gefeliciteerd, maar laat dit je alsjeblieft niet tegenhouden. Wellicht kun je iets voor je werkgever betekenen in– of vanuit het buitenland. Zo niet, dan kun je altijd in jezelf investeren bijvoorbeeld door het volgen van courses, wat indirect natuurlijk ook een investering is in het bedrijf waarvoor je werkt.

Maar, het allerbelangrijkste: zorg dat je een realistische begroting maakt van je vaste kosten en vertrek niet, voor je die roze spaarknor eerst goed gevuld hebt! Anders zet je rode creditcard limiet je na een maandje-nog-iets weer op de eerste Boeing terug naar Amsterdam. En trouwens, wat dan nog? Ben je toch mooi even een echte rebel geweest.

Continue Reading