Dit was mijn maand New York. En het was fantastisch.

Terwijl het laptopscherm mijn donkere slaapkamer verlicht (want: 01.22 uur. Want: jetlag) schrijf ik deze column vanuit mijn bed. Na vijf weken in de meest geweldige stad ter wereld, hobbel ik ineens weer rond op Hollandse grond. Waar de winkels gewoon weer sluiten op burgerlijke tijden. De gebouwen slechts een paar verdiepingen tellen. En de grote, oplichtende reclame schermen ver te zoeken zijn. Plots lijkt afgelopen maand slechts één grote illusie.

In New York ontving ik veel leuke berichtjes en reacties. Van vrienden en kennissen tot aan reislustige onbekenden. Gepaard met nog veel meer vragen. ‘Wat ga je daar precies doen?’ ‘Hoe ziet je dag eruit?’ ‘Verblijf je bij vrienden?’ Ga je echt alleen?’ Tot aan: ‘Ben je zojuist geëmigreerd?’ Kortom, tijd voor een blog!

I fell in love, his name is New York

Waarom New York? Dat vertel ik je hier. Maar, de korte versie is: sinds ik hier twee jaar geleden een paar maanden heb gewoond, ben ik voorgoed ‘verpest.’ Als een soort klein kind wat je vroeger Appie appelmoes gaf, een keertje die van Hak laat proeven, en hoppa. Voor altijd verknald. (True story, dit).  Want vanaf het moment dat je eenmaal onderdeel bent geweest van deze chaos on steroids, waar de daken ver boven je uittorenen; vreemden na een avond vrienden worden, en ’s nachts, vanaf de top, die wereld van duizend schitterende lichtjes aan je voeten ligt – valt elke ‘wereldstad’ erbij in het niet.

Eat, blog, explore, repeat

Hoe zagen mijn dagen eruit? Soms pakte ik in de vroege uurtjes nog een Yoga- of bootcamp lesje mee. Maar aangezien ik elke dag al zo’n 15-20 kilometer liep, ging ik vaak direct met volle rugzak op pad. Laptop mee, sneakers aan en gaan. De avenues op, de straten af. Ik probeerde steeds nieuwe koffietentjes uit, waar ik tot de middaguren werkte. Daarin probeerde ik Starbucks zoveel mogelijk te mijden. Richting einde middag mengde ik mij graag weer onder de haastende New Yorkers. Ik kan uren rondstruinen door de leukste wijken van Manhattan, over vintage marktjes lopen in Brooklyn, turen naar de kunst aan de muren van een van de musea, chillen in het zonnetje in Central Park. En natuurlijk op zoek naar de leukste, nieuwe plekjes om over te schrijven voor dit blog.

Ik had daarnaast het geluk op leuke events aanwezig te mogen zijn, waar ik in contact kwam met interessante mensen, zoals de organisatie van Present Your Startup. Of leerde over projecten die ertoe doen, zoals Dopper’s Plastic Bridge Project.

Nog altijd een klein fortuin

Hoe blijft het betaalbaar? Wonen in New York kost nog altijd een klein fortuin. De gemiddelde huurprijs voor een kamer ligt tussen de 1.800 en 2.500 dollar per maand. Zeker wanneer je via Airbnb zoekt. Maar geen paniek, ik heb een paar tips voor je! Zoek bijvoorbeeld via Facebookgroepen een kamer in een gedeeld appartement. Wanneer je buiten Manhattan zoekt, in bijvoorbeeld opkomende wijken als Bushwick en Greenpoint in Brooklyn, is het al betaalbaarder. Ook komt huizenruil steeds vaker voor en dan heb je meteen je eigen kamer/appartement onderverhuurd. New Yorkers zijn achterlijk fan van Amsterdam, dus grote kans dat als daar je huisje woont, je prima een gegadigde vindt. Daarnaast wonen er een hoop Nederlanders in De Grote Appel, die graag weer eens terugkeren naar hun Hollandse wortels. (Probeer daarvoor deze Facebookgroep eens). Girls only? Dan is The Webster wellicht een idee. Een kamer kost daar 1.600 dollar per maand, inclusief eetfaciliteiten.

YOLO, let’s go solo

Ging ik echt alleen? Ja. En in je ‘eentje’ je biezen pakken, dat klinkt altijd een beetje sneu. Maar waarom is dat eigenlijk? Gewoon doen. Ik geef toe: het klinkt natuurlijk rete-spannend, een maand met jezelf op pad naar ‘de grote stad’, al helemaal als deze stad New York heet. Wat als je verdwaalt? Geen mensen leert kennen? Moederziel alleen door de stad heen slentert? Valt allemaal reuze mee. Mijn favoriete vraag als ik alleen op reis ben? ‘Wie maakt die foto’s steeds van jou?’ Nou jongens, mijn eigen arm dus. M’n nieuwe beste lokale vriendin. Of een wildvreemde. Zo, heb ik die ook meteen beantwoord.

Niet alles loopt zoals je hoopt

Uiteraard kan het sommige momenten best eenzaam zijn. En anders lopen dan gehoopt. Voorbeeld: de dagen voordat ik mijn appartement in kon, sliep ik in een hostel aan de Upper West Side. Dit is een van de goedkoopste opties, als je ook nog op een leuke locatie wilt verblijven (goede tip!). Mega last-minute boekte ik letterlijk de laatste kamer die ze nog hadden; een twee persoons stapelbed met gedeelde badkamer. Dikke prima, dacht ik. Lekker rustig. Dan hoef ik niet op zo’n slaapzaal met zijn tienen. Bij binnenkomst bleek dat ik de kamer deelde met een dikke, scheel-kijkende Mexicaan die hele bossen wegzaagde ’s nachts (apneu?) en ook nog praatte in z’n slaap. Tja, zo bleek mijn idee van een rustig tweepersoons stapelbedje, toch ineens een goede ver-van-mijn-bedshow. En was ik dus mooi in de aap gelogeerd. Nja, gelukkig was het maar voor twee dagen.

Toch zou ik het iedereen aanraden. Los van wat soul searching – wat, laten we wel wezen, ieder mens kan gebruiken – komt het niet zo vaak voor dat je compleet zelf kunt beslissen wat je wilt doen, zien, eten, ALLES. En dat is heerlijk, en tegelijkertijd akelig confronterend. Ach, je kop in ’t zand steken doe je maar elders. Bijvoorbeeld vanuit je luie strandstoel in Kaapverdië; de grootste zandbak van Afrika. Maar dit is New York. En je weet wat ze zeggen. If you can make it here… jup, you can make it anywhere.

Even serieus.

Stap eens uit je comfortzone. En boek een retourtje naar de stad, die waarschijnlijk – nu – in je hoofd opkomt. Met die skyline vanaf Ellis Island, of vanaf de Brooklyn Bridge. Met die hoge gebouwen die je in Central Park omringen. Met die nooit aflatende verkeersstromen, als aderen in een organisme of de geel/rode strepen op een avondfoto van the City. Je weet wel, die stad waar je altijd al een keer hebt willen wonen. En bedenk je dan: wat let je? Even serieus.

No guts, no glory, mensen.

Continue Reading

6 x de fijnste werkplekken in NYC (naast Starbucks!)

Starbucks, eat your heart out. Want Manhattan staat ból van de leuke koffietentjes waar je ook lekker kunt werken. Ik ging een maand op pad door New York City en zocht de beste hotspots met snelle wifi om remote te werken. Op deze plekken klap je met gerust hart je laptop voor een dagje open:
 

1.Harry Potter style in de New York Public Library // Midtown

Met stip op nummer één komt mijn ultieme favoriet: de New York Public Library. Echt, wauw. Dit imposante gebouw is niet alleen van buiten een genot om naar te kijken. Ook binnen kom je terecht in een doolhof aan onwaarschijnlijk mooie marmeren gangen en leeskamers, waar het af en toe net lijkt alsof je in een scene van Harry Potter bent beland. Met plafonds gesierd door oude fresco’s met gouden engelen, metersbrede kroonluchters en muren bedekt met eindeloze boekenkasten en kunst. Ga naar de grote Rose Reading Room waar je – letterlijk – in alle rust en stilte de hele dag kunt werken. (Al zit je de eerste 10 minuten waarschijnlijk alleen maar om je heen te kijken. Terecht).

New York Public Library

2. Laptop openklappen in Bryant Park // Midtown Manhattan

De hierboven beschreven bibliotheek grenst aan het levendige Bryant Park. Persoonlijk, mijn favoriete park in New York, waar je ook heerlijk in de schaduw aan een van de vele tuintafeltjes plaats kunt nemen. Ze hebben hier namelijk gewoon openbare wifi. En als je goed zoekt tussen het groen, kun je soms zelfs een stopcontact vinden. Zoek een tafeltje aan de kant van Fifth avenue. Dan kun je af en toe over je scherm heen, turen naar de statige top van de Empire State building. Koffie? Die haal je bij Le Pain Quotidien, in de hoek van het park, net als een lekkere bagel of croissant voor lunch.

Bryant Park New York

3. Chille office vibes in UT47  // Hell’s Kitchen

Dit koffietentje ontdekte ik eigenlijk, terwijl ik op weg was naar een ander plek die ik had uitgezocht. Het bleek de pérfecte stumble upon, want deze nieuwe koffie spot bleek veel leuker dan degene waar ik oorspronkelijk naar op zoek was. UT47 is pas een paar maanden open, maar beschikt over heerlijke koffie (niet onbelangrijk), snelle wifi en een klein overdekt tuintje. Tip: ze bouwen hier een ontbijt voor champions (lees: croissantje met roerei, bacon en kaas) voor slechts 6 dollar. Overigens vind je er ook vegan cupcakes of glutenvrije brownies. En hele lekkere koude lemonade. Love it!

UT47 coffee in New York

4. Werken in deze fijne achtertuin van Greecologies // Lower Manhattan

Gebaseerd op geïmporteerde Griekse producten en verse zelfgemaakte(!) Griekse yoghurt is Greecologies een walhalla voor verse sappen en smoothies. Het is dan ook een ware hit onder de healthy New Yorkers. Tip: bestel een ‘Green on Green’ smoothie, dan heb je je vitaminen voor de dag wel weer binnen. Of, natuurlijk een homemade yoghurtje en plof neer op de hoekbank. Pssst… loop ook even helemaal door naar achteren, want ze hebben ook nog een tuin. Ja, verrassing! Redelijk uniek voor New York. Pssst.. en de wifi werkt daar óók.

Greecologies in New York

5. Lunchen (en werken, natuurlijk) bij Gotan // Tribeca

Lunchen, ja je leest het goed. Dat is precies wat je bij Gotan doet, want het eten is hier goddelijk. Ze hebben heerlijke frisse salades en gezonde bowls. Ik daarentegen ging voor de Roasted Chicken met bacon. Wat minder gezond, maar wel verdomd lekker. Bij binnenkomst staan de barista’s al voor je klaar om de perfecte macchiato voor je klaar te stomen. Daarnaast lijkt deze spot bijna meer op een co-working space dan op een restaurant, met de lange houten tafels en een jungle aan stopcontacten. Het is lekker werken, hier.

Werkplek Gotan New York

 6. Joe & the Juice // over heel Manhattan

Mocht je het lekker vinden om wat meer rumoer om je heen te hebben, is Joe een goede plek om te werken. And they have the best of both worlds: coffee and juices. Zin in een juice? Ik ben persoonlijk, zoals jullie wellicht al in dit blog hebben gelezen, erg fan van de Hell of a Nerve. Kleine kanttekening: de airco staat hier behoorlijk hoog, dus als je van plan bent daar een aantal uur te werken zou ik zeker een trui/vest meenemen, anders loop je naar buiten als ijspegel…

20-Something in New York

Meer tips en over remote werken in New York? Dat lees je hier! Wil je liever meer reistips voor jouw volgende citytrip naar the Big Apple? Hier vind je de leukste hotspots op rij!

Foto: Hugo Duyvestyn.

Continue Reading

Wonen in New York City

20-Something New York

‘New York is wel echt jouw stad hè?’ vroeg iemand mij laatst. Ehhhhh moest ik daar echt nog antwoord op geven? Al zijn de meningen daarover dus rijkelijk verdeeld. De meesten vinden het fantastisch om er een week rond te hobbelen en het roerige straatbeeld in zich op te nemen, maar gaan daarna maar al te graag weer rechtsomkeert. Terug naar het land waar de rode lampen van een het stoplicht nog iets betekenen; waar iedereen netjes opzij gaat bij het geluid van de brandweer; en waar Trump niet regeert.

Oh, en je na je blindedarmoperatie niet een bankroof hoeft te plannen of een nier te verkopen op de zwarte Libanese markt.

It swallows you up and spits you out
Iets met: vies, druk en kneiters duur. Maar bovenal is het volgens mij de overweldiging waar men niet langer dan een week mee wil dealen. ‘It swallows you up and spits you out’ is een bekend gezegde. Maar iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik verliefd ben op deze stad. Nee, niet op m’n nieuwe paar Michael Kors, de bulldogpuppy van de buren of op Orlando Bloom. Maar op de stad die voelt zoals het schoolplein vroeger deed. Eén groot speelparadijs, waar je opkijkt naar alles en iedereen om je heen. En je, nadat de bel gaat, je eigenlijk liever nog wat langer had willen blijven.

Gelukkig is deze dazzling playground komende vier weken weer voor even mijn thuis. En aangezien ik telkens weer dezelfde vraag krijg, waarom ik steeds weer terugga, bij dezen mijn ode aan New York. En nee, dit is zeker niet New York’s eerste love letter ooit. En ook zeker niet de laatste. But for what it’s worth: here’s mine.  

Kijk eens omhoog…
OK, ik ben wel degelijk fan van Amsterdam, begrijp mij niet verkeerd. But, you can’t compare the two. Op een zonnige dag vaar je daar over de grachten, chill je in het Vondelpark en ga je lekker bbq’en op je mini balkon of gewoon voor op de stoep. Hier, kijk je naast voorruit, ook ómhoog. Omzoomd door de gigantische, in de zon glinsterende wolkenkrabbers, die voor mij fungeren als een soort energy boost. Een constante reminder dat alles mogelijk is. Een soort extra drive voor je innerlijke ambitie.

De wereld aan je voeten
Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik houd er echt van om bovenop de daken te staan. En in New York betekent dit uitzicht over een oase aan wolkenkrabbers, met de wereld letterlijk aan je voeten. Het is af en toe the perfect escape, voor als het je daarbeneden even te druk wordt. En, kom op, dat is toch het ultieme gevoel van vrijheid? En tja, als je dat eenmaal hebt gezien, kom je op een rooftop in Amsterdam al snel van een koude kermis thuis. En lijkt het uitzicht een beetje op een platte pannenkoek met wat kersen erop…

Great place to BEE
Oké, volgens mij is dit algemeen bekend, maar voor degenen die dit nog niet wisten: ik ben dus doodsbang voor wespen. En ok, bijen waarvan ik denk dat het wespen zijn. Hommels? Die vind ik dus lief. En jaja, je voelt ‘m aankomen. Dankzij de urban jungle is het hier bijzonder onaantrekkelijk om als wesp te leven. Ik hoef hier dus – bijna nooit – zo’n awkward kamikaze sprint te trekken vanaf een vol terras, wanneer er weer eens zo’n zwart-geel-schijtbeest mij net iets te lang blijft terroriseren.

Lang leve genummerde straten
Ik heb dus het richtingsgevoel van een garnaal. Tja, ik zeg het maar gewoon eerlijk. Het is zelfs zo erg, dat ik voor een ‘onbekende’ locatie vaak een extra 15 minuten reistijd incalculeer, zodat ik altijd vooralsnog op tijd ben. Verdwalen is bij mij aan de orde van de dag, en als mijn telefoon uitvalt – lees: mijn life-line Google Maps – is er regelrechte paniek. Maar niet in New York, waar de avenues en straten gewoon NUMMERS hebben. Can I get a Hallelujah? Hadden we dat maar in Amsterdam… *zucht. 

Me, myself and I
In je eentje uiteten gaan. In Amsterdam zou ik het niet zo snel doen. Hier? Nou, ik schrijf deze blog momenteel vanaf een overvol terras waar ik met me, myself and I een overheerlijke pasta naar binnen werk. Dit is dus ook één van de dingen die ik zo kan waarderen aan NYC: met jezelf uiteten gaan. Alleen. In een vol restaurant. En niemand die je raar aankijkt. Heerlijk.

Daarnaast is New York een stad waar je je ook best wel eens eenzaam kunt voelen. Dit, terwijl je omgeven bent door 8,5 miljoen mensen. Wat er dus voor zorgt dat er niet echt ruimte is om daar bij stil te staan. Het dwingt je zowat to get yourself out there. Niemand zit op je te wachten of staat voor je in de rij, je zult er zelf wat van moeten maken. Time to thicken that skin!

24/7 leven
Je hoeft je hier geen zorgen te maken dat de AH dicht is na tienen, of überhaupt dan pas opengaat op zondagochtend. Hier kun je 24/7 op elke hoek wel eten kopen. Ben je bijvoorbeeld door die uit de hand gelopen werkborrel vergeten om nog een panty te kopen voor morgen, hop je toch gewoon even de H&M in? Die is op Times Square namelijk gewoon open tot 01.00 AM. En op zondag zelfs tot 02.00 uur. (Ik ben dus heel erg benieuwd of er mensen zijn die dronken shoppen, *rats* die creditcard erdoorheen jassen en ‘s ochtends denken: holy-f wat heb ik allemaal gekocht? Een beetje als wanneer ik boodschappen doe met een kater – lees: zieke dorst en vreetbuien – en dan ook onnodig veel eten en drinken in m’n mandje gooi wat ik anders nooit eet).

Life’s tough, get a (Yankees) helmet
Iedereen weet: New York is een harde stad. Sinatra zong het al; if you can make it here, you can make it anywhere.’ Ik gok dat dat slaat op succes. Maar ik zie het eerder als survival-kit. Mijn moeder zei vroeger: ‘als je daar dood neervalt, is er een kans dat niemand je opraapt, hoor.’ En ja, die kans is er. Er lopen namelijk behoorlijk wat straatgekkies rond onder invloed van alles wat God verboden heeft, en grote kans dat als jij flauwvalt ze denken dat je ook zo’n bad-shit-crazy-ass bent, die denkt dat ze de Queen of Persia is of in haar eigen wereld auditie doet voor Cirque du Soleil. Hoe dan ook: de stad leert je wat harder te worden. Het is aan jou hoe je ermee om gaat. Het slokt je op en spuugt je uit, maar wel met een aantal harde lessen rijker. Just don’t get swallowed as a whole ; )

 

Continue Reading