ZEIK NIET ZO. 

Ken je dat gevoel, dat je een artikel of column leest waarbij je denkt: hè hè, die heeft het begrepen. Of eigenlijk, voel jíj je voor even begrepen. Nou beste mensen; ik weet een heel boek voor jullie. Tenminste, mits je geboren bent tussen 1980 en het jaar 2000. Oh en ‘bovengemiddeld narcistisch bent, opgevoed zoals prinsje Willem, niet vooruit te branden en je verwachtingen ergens liggen ter hoogte van cloud 9.’ Over ‘dé Millennial’ is volgens mij, vooral door die verveelde babyboomers, inmiddels meer geschreven dan over het leven van Julius Caesar.

‘100% Millennial’
OK. We spaarden allemaal flippo’s, spraken onze vrienden meer over MSN dan in real life en Pikachu was een ding. Maar we zijn niet een kudde verwende schapen die je allen over één kam kunt scheren. Ik ben dus ook één van de ‘gelukkigen’ die zo’n stempel op z’n hoofd mag drukken met ‘100% Millennial’ erop. ‘Wij’ zijn volgens Google grof verwend. Rete lui. Vroeger erg gepamperd en we verwachten de wereld, het liefst aan onze voeten. En snel een beetje. Ja echt leuk man, deze generatie. Die moet je erbij hebben. 

Note-to-self
Je kunt begrijpen hoe blij ik werd toen ik het boek ‘Zeik niet zo’ in handen kreeg – over ‘het échte leven van een Millennial.’ Notabene toegereikt door een van de auteurs zelf. Over Millennials is inmiddels dus kneiter veel gezegd. Maar alles tussen deze twee kaften, is zo heerlijk herkenbaar en eerlijk opgeschreven. Deugdelijk ON POINT. Ik vind het schitterend. Zo lees je over slappe piemels en poepangst. Traumatiserende ex-vriendjes en bemoeizuchtige moeders. Maar ook over verlies, dieptepunten en omgaan met ziekte. Maiden, bedankt! Jullie hebben pas ballen. Daarnaast is het ook een goede note-to-self, dat wij af en toe wat minder mogen zeiken, jongens. Het leven is zo slecht nog niet. En ehhh… ‘een geinig boekie?’ Nee, een fucking must-read, dat je op elke pagina trakteert op dat ‘oja-moment’ en hardop gelach (en dus heel wat awkward moments in de trein).

Generation (wh)Y not
Misschien moeten we de term ‘Millennial’ op een bootje zetten en laten varen. Ik noem ‘ons’ liever Generation (wh)Y not. We zijn misschien idealistisch, maar niet narcistisch. En hebben dus wél de ballen (ja, weer die ballen. Want: no gutts, no glory) een eigen bedrijf te beginnen 20 jaar eerder dan Generatie X (lekker generaliseren). En voor alle krenten en droeftoeters die daar weer graag hun ‘plasje’ over wil doen: man, ‘zeik’ niet zo.

Bestellen, dus. Hierzo.

You may also like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *